یکشنبه بود...تو خیابون کارگر شمالی دیدمش، کمی بالاتر از میدان انقلاب. میدان انقلاب ...انقلاب، چه واژه ی گول زننده ای..................چه فرقی می کند توی کدام خیابان دیدمش؟ انقلاب ، کارگر، امام، جمهوری، طالقانی، مطهری یا نیاوران ، جردن ، ونک ،آرژانتین، شهرک غرب ..........همه به یک معنی هستند یا بهتر بگویم همه مانند هم شده اند... همه در هم آمیخته اند و ما شناور در میانشان........گاهی رو به سوی یکی و گاهی پشت به دیگری.

بگذریم ........توی خیابون کارگر شمالی دیدمش، با قدی بلند ،هیکلی متناسب و پوستی سپید که هنوز گچ های سفید و سرخ اون رو آلوده نکرده بود. هم سن یا کمی کوچکتر از من بود. صورتش را یکبار دیدم، زیبا و معصوم مانند کودکان. سرش رو پایین انداخته بود و با صدایی نازک و متین می گفت: سه تا 1000 تومن، سه تا 1000 تومن!!! مانتوی بلند مشکی اش تا روی کفش های ساده ی سیاهش می رسید. لباسش نو نبود بر خلاف رهگذارنی که لباسهای نوی عید را بر تن کرده بودند، لباسش اما با سلیقه خاصی شسته و اتو شده بود. درست در مقابلش دو نفر دیگر، دو رهگذر با مانتوهای آبی رنگ روشن و کوتاه با موهای بلوند و ابروهای کمونی و لبان سرخ ایستادند. جورابارو چند میدی؟ جنسش چیه؟ رنگ دیگه داری؟ و با نگاهی ترحم انگیز به او، او، او، او را نگاه کردند. نگاهشان به رنگ سیاه سرمه و بنفش سایه و سرخ رژ و سفید پودر می مانست.

دیگه نتونستم بمونم. شرم و حیا مانع می شد بیش از این بیایستم و تماشاگر باشم. رفتم، رفتم تا راحت بتونه با اونها حرف بزنه و سرقیمت به توافق برسه!!!

کیست که مرا، من را، رها کند

کیست که مرا ، من را، ما کند

کیست که خود خودش باشد

کیست که مهربان باشد

کیست که صادق باشد

کیست که عاشق باشد؟؟؟

***************************************

این آهنگ رو می تونید در صفحه 92 کتاب آهنگهای پاپ برای گیتار کلاسیک، به همراه راهنمای آکوردها و شکل ریتم ملاحظه کنید.

برای شنیدن صدای ریتم 6/8 اسلو راک روی اینجا کلیک کنید.

ای که بی تو خودمو...................... تک و تنها می بینم

هر جا که پا می ذارم .................... تو رو اونجا می بینم

یادمه چشمای تو ......................... پر درد و غصه بود

قصه غربت ما............................. قد صد تا قصه بود

یاد تو هر جا که هستم.....با منه

داره عمر منو آتیش........می زنه

تو برام خورشید بودی................... توی این دنیای سرد

گونه های خیسمو ....................... دستای تو پاک می کرد

حالا اون دستا کجاست.................. اون دو تا دستای خوب

چرا بی صدا شده ........................ لب قصه های او

من که باور ندارم........................ اون همه خاطره مرد

عاشق آسمونا............................ پشت یک پنجره مرد

آسمون سنگی شده...................... خدا انگار خوابیده

انگار از اون بالا ها ................... گریه هامو ندیده

( یاده تو هر جا که هستم......با منه

داره عمر منو آتیش.........می زنه ) 2

کلیه آکورد ها به جز B7 به صورت سر دسته (بدون باره)هستند.

B7 الگویش A7 باره 2

یعنی انگشت 4 روی پرده 4 سیم دوم

و انگشت 3 روی پرده 4 سیم چهارم

و انگشت 1 و 2 با هم باره دوم را گرفته اند.

این ریتم از 8 ضرب تشکیل شده است.

ضرب اول روی سیم های باس و به صورت نت پایه هر آکورد با انگشت P و با زمان سیاه

ضرب دوم روی سیم های زیر ،رو به پایین و با انگشت i ( و به همراه m ) و با زمان دولا چنگ

ضرب سوم روی سیم های زیر ،رو به بالا و با انگشت i ( و به همراه m ) و با زمان دولا چنگ

ضرب چهارم روی سیم های زیر ،رو به پایین و با انگشت i ( و به همراه m ) و با زمان دولا چنگ

ضرب پنجم روی سیم های زیر ،رو به بالا و با انگشت i ( و به همراه m )و با زمان دولا چنگ

ضرب ششم روی سیم های باس و به صورت نت پایه هر آکورد با انگشت P و با زمان سیاه

ضرب هفتم روی سیم های زیر ،رو به پایین و با انگشت i ( و به همراه m)و با زمان سیاه

ضرب هشتم روی سیم های زیر ،رو به پایین و با انگشت i (و به همراه m) و با زمان سیاه

توضیح در مورد نت پایه :

برای مثال نت پایه آکورد Am نت لا می باشد که وقتی ما آکورد را روی گیتار می گیریم با زدن سیم 5 در واقع همان نت لا را به صدا در می آوریم.

برای آکورد Em وقتی آکورد را گرفته ایم اگر به سیم 6 ضربه بزنیم در واقع نت می را به صدا در آوردیم.

برای آکورد C سیم 5 را می زنیم و برای آکورد B7 نیز سیم 5 را می زنیم.